İhracat Genelgesi

İhracat Genelgesinde Değişiklik Yapıldı

4 Eylül 2018 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Türk Parası Kıymetini Koruma Hakkında 32 Sayılı Karara İlişkin Tebliğin uygulama

4 Eylül 2018 tarih, 30525 Sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Türk Parası Kıymetini Koruma Hakkında 32 Sayılı Karara İlişkin Tebliğin uygulama usul ve esaslarını düzenleyen İhracat Genelgesi 07.11.2018 tarihinde yayımlanmıştı. Bu genelgeyle, 6 ay süreyle geçerli olmak üzere, ihracat bedellerinin fiili ihraç tarihinden itibaren en çok 180 gün içinde yurda getirilmesi ve bu bedellerin en az %80’inin bir bankaya satılması zorunlu kılınmıştı. 3.3.2019 tarihli ve 2019-32/53 No.lu Tebliğ ile de söz konusu uygulamanın süresi 4.9.2019 tarihine kadar uzatılmıştı.

Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası’nın 25 Mart 2019 tarihli değişiklik ile, bahsi geçen Genelgenin 22. maddesinde değişiklik yapılmış ve 5.000,- ABD doları veya karşılığı Türk lirasını geçmeyen tutardaki ihracat bedellerinin ihracatçılarca serbest olarak tasarruf edilebileceği hükme bağlanmıştır. Diğer bir ifadeyle, 5.000,- ABD doları veya karşılığı Türk lirasını geçmeyen tutardaki ihracat gümrük beyannameleri kapsamında bedellerin yurda getirilmesi veya ihracat alışı yapılarak bedellerin Türk Lirasına çevrilmesi zorunluluğu kaldırılmıştır.

Bahsi geçen Genelge maddesinin güncellenmiş haline aşağıda yer verilmektedir.

İhracatçının serbest kullanımına bırakılan dövizler
MADDE 22 – (1) Hizmet ihracatı, transit ticaret, Türkiye’de ikamet etmeyenlere özel fatura ile yapılan satış, Türkiye’de ikamet etmeyenlere KDV hesaplanarak yapılan satış, mikro ihracat ve 5.000,- ABD doları veya karşılığı Türk lirasını geçmeyen tutardaki ihracat işlemlerinde bedellerin tamamının tasarrufu serbesttir.”
(2) CFR ve CIF teslim şekline göre gerçekleştirilen ihracatta, navlun ve sigorta bedeli ile kiracının satın alma hakkı bulunmayan finansal ve ticari kiralama sözleşmesi çerçevesinde elde edilen kira bedelleri hizmet bedeli döviz olarak kabul edilir.”

DEĞİŞİKLİK ÖNCESİ MADDE METNİ DEĞİŞİKLİK SONRASI MADDE METNİ
“İhracatçının serbest kullanımına bırakılan dövizler

MADDE 22 – (1) Hizmet ihracatı, transit ticaret, Türkiye’de ikamet etmeyenlere özel fatura ile yapılan satış, Türkiye’de ikamet etmeyenlere KDV hesaplanarak yapılan satış ve mikro ihracat işlemlerinde bedellerin tamamının tasarrufu serbesttir.

(2) CFR ve CIF teslim şekline göre gerçekleştirilen ihracatta, navlun ve sigorta bedeli ile kiracının satın alma hakkı bulunmayan finansal ve ticari kiralama sözleşmesi çerçevesinde elde edilen kira bedelleri hizmet bedeli döviz olarak kabul edilir”

“İhracatçının serbest kullanımına bırakılan dövizler

MADDE 22 – (1) Hizmet ihracatı, transit ticaret, Türkiye’de ikamet etmeyenlere özel fatura ile yapılan satış, Türkiye’de ikamet etmeyenlere KDV hesaplanarak yapılan satış, mikro ihracat ve 5.000,- ABD doları veya karşılığı Türk lirasını geçmeyen tutardaki ihracat işlemlerinde bedellerin tamamının tasarrufu serbesttir.”

(2) CFR ve CIF teslim şekline göre gerçekleştirilen ihracatta, navlun ve sigorta bedeli ile kiracının satın alma hakkı bulunmayan finansal ve ticari kiralama sözleşmesi çerçevesinde elde edilen kira bedelleri hizmet bedeli döviz olarak kabul edilir.”